پاسخ امام علی علیه السلام به کسانی که به ایشان گفتند'مردم به دنیا
دل بستهاند، معاویه با هدایا و
پولهاى فراوان آنها را جذب مىکند شما هم از اموال عمومى به برخی
ببخش تا به تو گرایش پیدا کنند
امام صادق(ع): نه، این عنوان مخصوص علی علیه السلام است؛ هیچکس، نه قبل از او و نه پس از او، سزاوار نیست به این نام نامیده شود، و هر کس چنین ادعایی کند کافر است.
پیرامون شب قدر
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ * لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ *
تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ * سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ * . (2)
شب قدر از دید مقام معظم رهبری
ما معتقدیم (و این جزء بدیهیات اسلام، بلکه بدیهیات همه ادیان است) که انسان، فقط در سایه ارتباط و اتصال با حق تعالی است که میتواند به تکامل و تعالی دست پیدا کند. البته فرصت ماه رمضان، یک فرصت استثنایی است. این، چیز کمی نیست که خدای متعال در قرآن بفرماید: “لیلهالقدر خیر من الف شهر”. یک شب، از هزار ماه بهتر و با فضیلتتر و در پیشرفت انسان موثرتر، در ماه رمضان است. این، چیز کمی نیست که رسول اکرم (صلیا…علیهوآله) این ماه را ماه ضیافت الهی به حساب بیاورند. مگر ممکن است که انسان وارد سفره کریم بشود و از آنجا، محروم خارج بشود؟ مگر وارد نشوی. آن کسانی که وارد سفره غفران و رضوان و ضیافت الهی در این ماه نشوند، البته بیبهره خواهند ماند و واقعا این محرومیت به معنای حقیقی است. “ان الشقی من حرم غفرانا… فی هذا الشهر العظیم”. محروم واقعی، آن کسی است که نتواند در ماه رمضان، غفران الهی را به دست بیاورد
ولادت و خاندان
بنا به نوشته مورخین، امام على(ع) در روز جمعه ۱۳ رجب سال سىام عام الفیل و در خانهی خدا متولد شدند.
پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف (عموی پیامبر(ص))
و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود. بنابراین امام على(ع) از هر دو
طرف هاشمى نسب است.
مادر این حضرت، خداپرست بوده و با دین حنیف ابراهیم زندگى میکرد و پیوسته
به درگاه خدا مناجات کرده و تقاضا مینمود که وضع این حمل را بر او آسان
گرداند.
فاطمه بنت اسد، مادر امیر المؤمنین(ع)، در حالی که هنگام تولد فرزندش فرا رسیده بود به زیارت خانهی خدا رفت و گفت:
“خدایا من به تو و به آن چه از رسولان و کتابها از جانب تو آمدهاند ایمان
دارم و سخن جدم ابراهیم خلیل را تصدیق میکنم و اوست که این بیت عتیق را
بنا نهاده است. به حق آن که این خانه را ساخته و به حق مولودى که در شکم من
است ولادت او را بر من آسان گردان”
در این هنگام به فرمان خدا، دیوارهای خانهی خدا (کعبه) شکافت و فاطمه به
درون خانه رفت و دیوار به هم بر آمد. فاطمه پس از سه روز بیرون آمد و در
حالی که امیرالمؤمنین(ع) را در بغل داشت، گفت من به خانه خدا وارد شدم و از
میوههاى بهشتى و بار و برگ آنها خوردم و چون خواستم بیرون آیم هاتفى ندا
کرد: “اى فاطمه نام او را على بگذار که او على است و خداوند على الاعلى
میفرماید من نام او را از نام خود گرفتم و به ادب خود تأدیباش کردم و او
را به غامض علم خود آگاه گردانیدم و اوست که بتها را در خانه من میشکند و
اوست که در بام خانهام اذان میگوید و مرا تقدیس و پرستش مینماید. خوشا
بر کسی که او را دوست داشته باشد و فرمانش را اطاعت کند و واى بر کسى که با
او دشمنی کرده و از او نافرمانی کند.”
و چنین افتخاری منحصر به فردى که براى على(ع) در اثر ولادت در درون کعبه
حاصل شده است برای احدى از عموم افراد بشر به دست نیامده است.